Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

delijk toch voldanen wandelaar toewenkt waar zijne gemobiliseerde huisgoden te vinden zijn.

Op bijzondere feestdagen, als er wat extra's te zien was — in latere jaren, wanneer in de maand Augustus werd gekampeerd, den 2den of den 3; sten Van die maand, den verjaardag van H. M. de Koningin-Regentes of ons „Koninginnetje" zooals 't dan heette — was er een kleine volksverhuizing naar de hei; zoowel officieren als onderofficieren en minderen vroegen bloedverwanten en vrienden en de Legerplaats op de heide had een zeer ongewoon aanzien.

Dan sprongen mijnen en fougassen, met zekere dartelheid zou men haast zeggen; dan hadden er volksspelen plaats voor de manschap, een banket voor de meerderen, muziek voor allen; er werd gezongen en gedanst en de heikneuters dansten mee.

De mineurs hebben ten allen tijde getoond, dat zij er slag van hadden, feest te vieren; onuitputtelijk in het verzinnen en aanbrengen van versieringen, het uitdenken van feestelijkheden, alles met minkostbare middelen. En even goed als ze een veldkeuken en zelfs 'n restauratie weten te maken van heiplaggen en sparhout, evenzeer wisten zij eerepoorten en andere toepasselijke bouwwerken te scheppen, toen niemand minder dan hun geliefde Koningin een bezoek kwam brengen aan die Legerplaats, zoovele jaren achtereen betrokken zonder dat er ooit ten hove was gedacht aan de periodiek terugkeerende bevolking op de hei.

Het was zoo goed gezien van de Koningin-Regentes,

Sluiten