Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

en het geheele dorp zal er schande van spreken als hij zich eerst buiten de kerk bij den lijkstoet zal voegen, op het kerkhof. Zeker zal ook een deel der hatelijkheden terugvallen op de weduwe, en — dat mag niet.

Geen kans ziende deze onaangename taak van zich af te wentelen, had hij reeds bijna besloten maar lijdelijk toe te geven, toen hij aan den mogelijken spot der boeren dacht, en aan den triomf van den pastoor, wanneer zij zouden zeggen: „de antichrist is toch in de kirk gewéést!" Het bloed steeg hem naar het hoofd bij die gedachte; weer ontbrandde de strijd in zijn binnenste, en eerst toen hij het opkamertje was binnengegaan en zijne hand op het koude voorhoofd van het lijk legde, vervlogen alle bezwaren en zeide hij plechtig: „Eerst dien vrouw en kinjer, Jamba, en dan kom ich! Doe höbs mie waord."

Reeds vroeg in den morgen, nog vóór de huisgenooten waren opgestaan, had Lorins, die waarnam dat de trekken sterk veranderden, met behulp van den timmerman het lijk gekist, en zoo was dan alles gereed voor de begrafenis. Handrien was zeer teleurgesteld dat zij niet nog eenmaal het stoffelijk overschot van haar man kon zien, maar de uitvlucht, dat de timmerman later niet kon, en dat alles nog net geweest was als gisteren, stelde haar tevreden.

Zij zette, op aanraden van oom, sterke koffie en van dezen kalmeerenden drank werd gretig gebruik gemaakt.

Tegen negen uur kwamen de zes buurlui binnen, die den dienst als dragers hadden op zich genomen, allen in lakensche jassen gestoken, en voorzien van oud-models

Sluiten