Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Onthutst rees de jongeling overeind. „Mijn God, wat zou dat beteekenen ?" zuchtte hij doodelijk verschrikt.

Daar verspreidde zich de mare, dat de jongste prinses op onverklaarbare wijze, zonder eenig spoor achter te laten, uit den harem was verdwenen.

A erdwenen was ook de rust van den jongen kroonprins. „Ik zal haar zoeken. Ik moet haar vinden!" riep hij uit. „En dan .... dan neem ik haar tot vrouw."

Zonder de tusschenkomst van zijn vader af te wachten, die op dat oogenblik ver van huis was, liet hij zich zijn paard brengen, ontdeed zich van zijne kostbare kleeding, stak zich in eene visschersplunje en rende in groote haast de berghelling af, naar het strand der zee.

Rusteloos dwaalde hij daar rond. Ofschoon het bijna niet mogelijk was, dat hij aan het eenzame, onbewoonde strand, zoover van huis verwijderd, zijne geliefde zou terug vinden, toch bleef hij daar vertoeven en was 't hem alsof eene onzichtbare verschijning hem toeriep: „Heb geduld, hier zult ge haar weer zien!"

^ Nachts zocht hij tusschen hoog struikgewas een veilig beschut plaatsje op en droomde daar van de aangebedene zijns harten.

Eensklaps rijst hij op. Hoorde hij niet zingen? Welk lieflijk geluid! „Sirenenzang," fluisterden zijne lippen.

Ma o ma, atiekoe sakit Kena doerie die rawa rawa ').

Duidelijk, voor de tweede maal, had Negiri de stem vernomen, ja zelfs de woorden verstaan.

1)

Moeder, o moeder mijn hart doet mij zeer De doornen der moerassen wonden mij.

Sluiten