Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

meisje, dat zich blozend tegen hem aanvleide, het plekje, vanwaar hij haar maanden lang had gadegeslagen.

Ook nu wierpen zij van uit hun schuilhoek nieuwsgierige blikken in dien tuin.

Zij zagen, hoe de oudste prinses zich snikkend aan de voeten harer moeder wierp, hoe de goede vrouw, die zelf veel moest lijden onder de raadselachtige verdwijning van haar jongste lieveling, zich troostend tot de diepbedroefde zuster wendde.

Zij zagen den koning met wankelende schreden, door twee zijner zonen ondersteund, de beide vrouwen naderen. Ze zagen, hoe bij ingeving allen gelijkertijd biddend de handen ten hemel hieven, om Allah's bijstand in te roepen.

Nu kon de prinses zich niet langer bedwingen, met een juichkreet snelde zij voorwaarts en met haren sluier wuivend, riep zij hare ouders een groet toe. Door Negiri gevolgd, bereikte zij in enkele minuten de plaats, waar zij hare ouders, broeders en zuster vereenigd vond.

Bescheiden bleef Negiri voor de open tuindeur staan. De adat*) verbood hem een voet te zetten op een terrein, dat uitsluitend door de vrouwen en kinderen uit de harem in gebruik werd genomen.

Nadat de prinses haar verhaal geëindigd had, gebood de koning zijne vrouw en beide dochters zich te verwijderen; daarop begaf hij zich persoonlijk tot den jongeling, reikte den armen visscher de hand en sprak:

„Jongeling, gij zijt mij welkom als de bruidegom mijner dochter. Ik zie wel is waar, dat gij van nederige

1) Het gebruik.

Sluiten