Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Hij had niets gedaan om haar te doen terugkeeren; geen dwang wilde hij tot zijn wapen kiezen, want in zijn liefde was geen heerschen en dienen: er was alleen gelijkheid en trouw, en waar zij zelf vrijwillig gekozen had, daar zou zij wel het beste deel genomen hebben; op haar vrijheid had ze recht — hij zou haar die niet ontnemen. Hij wilde immers alleen haar geluk, zelfs al kostte hem dat 't zijne! En ook haar medelijden wilde hij niet inroepen; alles wat hij kon geven was voor haar geweest, hij zou zich hebben geruïneerd als 't haar geluk gold — maar zijn trots zou zelfs zij niet breken: hij wilde haar dienen met zijn liefde, maar nooit haar slaaf zijn. En haar te zeggen: „keer terug, want ik heb je lief' — dat behoefde immers niet: zij wist het!

O, zijn koningin, zijn eigen, zijn vorstelijke vrouw — dat ze hem zoo wreed verlaten had!

Langzamerhand hadden zijn vrienden, zijn kennissen hem vergeten; hij wilde alleen zijn met zijn verdriet, en schuwde hen, en tot niemand sprak hij een woord van wat hij verloren had. Er waren er, die hem gezegd hadden: „zoek afleiding, zoek vermaken, vergeet wat ze misdaan heeft in een roes, waarop je het recht gekocht hebt door haar onrecht!" Maar tegen hen was zijn woede losgegierd, zoodat ze schouderophalend heengingen, niet begrijpend. Want hij had geweigerd, en verkozen alleen te blijven en te lijden en aan haar te denken, want hij wilde altijd haar waard blijven, neen: haar waard wórden — zelfs al zou hij haar nooit meer mogen bezitten!

Hij wist, dat ze aan anderen gegeven had wat hem alleen toekwam, dat ze overal en bij allen gezocht had

Sluiten