Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

vond dit voorstel eenigen tegenstand, maar daar Gerritsen hoog opgaf van het voortreffelijke, dat men daar kon genieten, werd de aarzeling overwonnen en sloeg men den weg naar hare woning in.

Vrouw Ratjepol was als zoodanig waarschijnlijk alleen bekend onder de bewoners der kazerne, die zich trouwens om haren waren naam minder bekommerden. Het kleine, beweeglijke vrouwtje met haar diep gerimpeld gelaat, dat de sporen droeg van een langen en moeielijken strijd om het bestaan, bewoonde een schamel huisje in eene zijstraat naast de kazerne, waar het steun scheen te zoeken onder de hooge muren van dat gebouw, evenals de bewoonster het deed bij een groot deel der karzernebevolking.

Voor haar eenig raam had het moedertje het geheele jaar door mooie, gave vruchten uitgestald, en in haar donker achterkamertje, door een walmende lamp kwalijk verlicht en in den regel bezwangerd met braad- en baklucht, stelde zij hare bezoekers in staat zich tegen geringe onkosten, behalve aan haren voorraad ooft, te vergasten aan gebakken visch, pannekoek, pap, griesmeelpudding of wat dies meer zij.

Niet onaanzienlijk was het aantal dergenen, die van hare goede gaven kwamen genieten, al behoorden zij in den regel tot hen, die zich slechts beperkte uitgaven voor weelde konden getroosten, en die velen waren eenstemmig van oordeel, dat men er lekker „sparde", vulgo smulde.

Bij hun binnentreden vonden onze drie borsten één

der drie houten tafeltjes onbezet, benevens één stoel,

Dit was evenwel geen bezwaar, want een pakkist en I- 22

Sluiten