Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

En hoe streelend het bewustzijn, dat de jongere broeders, in wier spelen hij nog gaarne deelde, hoog opzien tegen den zwaarddrager in de familie, en het op prijs stellen met hem te mogen samengaan. En dan, die talrijke oud-schoolkameraden, die hem tegemoet treden, alle nog leerling in het vak, dat zij zich kozen, terwijl hij — ziet, de groet door een paar baardige mariniers hem gebracht, getuigt het opnieuw — terwijl hij reeds behoort tot de voorgangers.

Dus zweefde hij eene maand lang in hooger sferen, maar toch kwam er van lieverlede een gevoel bij hem op, eerst onbestemd, maar langzamerhand winnend aan kracht, een gevoel van terugverlangen naar zijne bestemming. De maanden te Kampen doorgebracht waren niet vruchteloos voorbijgegaan. Zij hadden hem doen hechten aan den stand, aan de omgeving, die hij zich gekozen had, zij hadden hem doen beseffen dat zijne bestemming niet meer tehuis, maar ginds aan de IJselboorden te vinden was, waar hij met eigen hand zijn toekomst moest opbouwen. De drang om voort te werken aan de eens aanvaarde taak deed zich gevoelen, en toen hij afscheid nam om de terugreis te ondernemen, was het volstrekt geen droevig vaarwel, maar een blij tot weerzien, dat van zijne lippen klonk.

Zoo keerde hij opgeruimd en met nieuwen moed bezield naar zijne standplaats terug, welke hij tot zijn spijt verlaten vond door Pinters, die in zijne afwezigheid naar een regiment was overgeplaatst. Daar Bramsen den vastgestelden leeftijd nog niet bereikt had, moest de geheele zomer nog verstrijken, voor ook hij zoodanige overplaatsing verwachten mocht. Met ongeduld telde hij

Sluiten