Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

minder, terwijl voor geld en goede woorden een flinke hoeveelheid ham en mik met koffie bleek verkrijgbaar te zijn, wat onze vriend zich goed liet smaken.

Weken achter elkander waren heengesneld zonder eenige verandering te brengen, de gevorderde diensten hadden het aantrekkelijke van het nieuwe verloren, de wolken, die het vaderland bedreigden, waren voorbijgetrokken; de dagelijksche bezigheden werden tot een sleur.

Algemeen was dan ook de vreugde toen onverwacht het bevel werd gegeven: Hedenmiddag zullen de wachten niet meer worden betrokken; morgen terugmarsch naar Deventer en van daar naar Kampen.

Met een welgemeend: „Het ga u goed" werd afscheid genomen van de gezinnen, waarin men zoo lang verkeerd had en onder het aanheffen van een vroolijk lied den weg naar Deventer ingeslagen, om van daar per spoor naar het garnizoen terug te keeren.

Nauwelijks was het station Zwolle verlaten, of allerwegen werd er gegluurd en gevorscht of men Kampen reeds zien kon, tot eindelijk de kreet „Kampen in 't zicht" weerklonk. Een krachtig „hoera" beantwoordde dien roep; alles rekte hals en lichaam om zich met eigen oogen te overtuigen.

„Drommels, jongens, ze vlaggen voor ons!"

Die aankondiging werd opnieuw met luid gejuich begroet; opnieuw verdrong men zich in de wagens en ja, daar wapperde overal het rood-wit-blauw als welkomstgroet aan de terugkeerende landsverdedigers, wier gevoel van dankbaarheid voor dat bewijs van welge zindheid zich uitte in een donderend: Leve Kampen!

Sluiten