Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

kleur en ben erg opgewekt en de symptomen van verliefdheid zijn toch dorst, matheid van tint en buien van melancholie, afgewisseld door uitbundige vroolijkheid, gepaard met zucht naar eenzaamheid. En ik ben immers blij, als ik iemand spreek, vooral natuurlijk den burgemeester en ik redeneer tegenwoordig druk met nicht; toch, als ik mij niet vergis, ben ik alleen aan 't woord en knikt nicht maar met het groengrijze hoofd.

Nu, ik vertelde hem, dat ik over een weekje heenging. In plaats van, dat hij nu eens beleefd zei, dat dit hem erg speet, zweeg hij. ^ indt je dat nu niet t tegendeel van comme il faut. Ik zei hem dat dan ook, (want kind, wij gaan om, alsof wij als kinderen met elkaar gespeeld hebben) en wat was het antwoord? Dat dit zoo

banaal klonk.

Toen zwegen we weer. De nachtegaal had inmiddels opgehouden te zingen „overweldigd als hij was, door de schoone stem eens menschenkinds," volgens an Erp.

Ik vroeg, of dit een compliment of een bedekt affront was. In het eerste geval stond hij als muziekcriticus niet zeer hoog en in het laatste geval had hij het recht

niet zulks te doen.

Ik had spijt van mijn woorden, want zij kwamen er

scherper uit, dan ik bedoeld had.

Hij keek mij verwonderd aan en sprak eenvoudig:

„Voor mij is het een mooie stem."

Toen zwegen wij weer, maar eensklaps barstte ik uit:

„U vindt mij zeker erg scherp? Zegt u het maar gerust, thuis klaagt men er ook dikwijls over.

„Integendeel," sprak hij, doch verder niets en toen waren wij bij huis en nam hij haastig afscheid. Waarom

Sluiten