Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

glas en iedereen tracht eenigszins origineel op het prentje te komen.

Mevrouw Bakker houdt zich achteraf en maakt van de gelegenheid gebruik om met haar man stil weg te gaan.

„He, Mevrouwtje, hoe jammer, u gisteren zoo vroeg weg. Nog zoo prettig ja! Nog tot zes uur gebleven en altijd maar gedanst. O zoo prettig! Later de oude heeren ook meedoen en het is zoo geanimeerd. Ja, verbeeld u, mijn man is zoo opgewonden, hij trekt Marietje Koorders op zijn knie en zoent haar op haar wang, in haar hals. Hij zoent overal. O, het is zoo prettig gisteren!"

„Zoo, was het zoo prettig geweest?" Ja, Mevrouw Bakker was wat moe geweest en is dus maar stil weggegaan .... den hemel inwendig dankende, dat zij op het juiste oogenblik verdwenen is. Dit laatste zegt ze echter niet.

Sluiten