Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Het doel, dat hij bij dit alles had, was dat zijne vrouw het maar zoo goed mogelijk zou hebben. Hij omringde haar met zijne zorg, en voor al deze teederheid vroeg hij geen andere vergelding dan deze: 's avonds, wanneer de blauwe nachtnevel haar waas over de breede rivier spreidde, zwijgend aan hare zijde te mogen zitten, met hare hand in de zijne.

ijf maanden na zijn huwelijk was Kiske reeds gezegend met eene vermeerdering van zijne huishouding.

Bij het vernemen van dit feit herleefde in de kazerne voor eene wijle de oude spot.

Alleen Minders hield hem de hand nog boven het hoofd en sprak van „eene ontijdige bevalling," maar men haalde de schouders op.

„Kiske heeft voorgetrokken," zei men l).

Kiske echter begreep er niets van. Hij wist alleen hoe zuiver hij steeds met zijne vrouw verkeerd had.

Ieder ander man zou terstond argwaan hebben gehad, zou uitgebarsten zijn in woede, maar daar Kiske zich nimmer duidelijk bewust was geweest van zijne rechten, miste hij ook het zintuig om te ontdekken waar die rechten geschonden waren.

"W ij weten, dat hij niet tot die sterke helderziende naturen behoorde, die de waarheid bij den eersten oogopslag in al hare consequentie doorschouwen en die ze,

i) „Voortrekken" is het afgeven van zijn schot vóór het commando, iets wat vroeger, meer dan tegenwoordig, streng gestraft werd. Schr.

Sluiten