Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ook in de kracht zijns levens werd weggerukt. Dan begon ze weer te staren met brandende oogen.

Plechtig klonk de stem van den predikant: „Laten we ons vereenigen in het gebed."

Onwillekeurig zonk ze op de knieën neer in een groote behoefte om te gelooven, dat het afscheid maar tijdelijk was. Weer zag ze dien trotschen mond, die dien morgen het bidden zoover van zich had geworpen, en zacht fluisterde ze, nu weldadig weenend:

„Vergiffenis, Frits, ik kan niet buiten het geloof je weer te zullen zien, dat geloof had ik me niet mogen laten ontnemen. Als ik wist je voor eeuwig te moeten missen, zou ik ook sterven; en ik moet leven voor ons kind. O! God, hadden we van morgen maar gebeden!"

Langzaam zonk het blonde kopje op haar borst en ze bad, innig, vurig, lang.

Sluiten