Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

niets meer was dan een heerlijk verleden, terwijl wat komen zou, wat komen moest daar vóór hem lag als een troostelooze duisternis Vele, vele jaren geleden had hij vol geestdrift gedroomd van roem, van groot blijvend geluk. Hij was de wereld ingegaan, gedrongen het machtige leven te leeren kennen buiten de enge muren van zijn vaderland, en hij had geleerd en genoten.

En met een schat van wereldwijsheid en ervaringen keerde hij terug. Geprikkeld door eerzucht had hij gewerkt, vol ijver, in nog wankelend vertrouwen, maar met een vurig verlangen om zijn doel te mogen bereiken. Hij had zijn beste krachten aan zijn arbeid gewijd, geheel zijn jonge, rijke ziel gelegd in de bladzijden, die hem zouden opvoeren tot den tempel van den roem, waarin het menschdom offert op het altaar der kunst. Hij had al zijn mooie, eenvoudige gedachten gegeven, geen enkele verbergend, hij had het leven voorgesteld zooals het geleefd werd, krachtig en werkelijk, doch somtijds, bijna onmerkbaar bestraald door den zachten tooverglans van het Ideaal

En die woorden vol waarheid, die beelden vol gloed,

ze hadden ingang gevonden, bewondering gewekt

ze hadden hem gebracht het geschenk, dat de maatschappij legt aan de voeten van den medemensch: succes, dat voor allen, die streven en worstelen, schittert als een ster in den nacht.

O, men had hem gehuldigd, geprezen Couranten en tijdschriften wedijverden in lof, een ieder sprak van den jeugdigen schrijver, die zooveel echte kunst wist te geven en toch de levenswerkelijkheid niet uit

Sluiten