Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

stel wapenen, dat voor hem bestemd was, zoodat hij den volgenden ochtend reeds dadelijk aan de oefeningen zou kunnen deelnemen.

Terwijl hij nog bezig was een en ander na te zien, naderde hem een der weinige soldaten, die den avond binnen de kazerne doorbrachten, een vrijwilliger, op wiens borst naast eene bronzen medaille het eereteeken voor belangrijke krijgsbedrijven prijkte.

„G navond, brigges," ]) groette de man, met de rechterhand even zijn hoofddeksel aanrakend. „G'navond, brigges. Is alles in orde? De fourier heeft me opgedragen op 't stelletje te passen, tot u 't zoudt hebben nagezien."

„Jawel, alles in orde," antwoordde Bramsen, maar half ingenomen met de door den spreker gebruikte titulatuur, die hij voor 't eerst hoorde toepassen. De gemoedelijke toon, waarop gesproken werd, schonk hem echter de overtuiging, dat zij in elk geval te goeder trouw gebruikt werd.

,,'t Boeltje heeft een duchtige streek noodig, als u er morgen eere mede zult inleggen. Wil ik het eens voor je klaren, cheffie? U wilt misschien zelf de kampong nog wel eens in."

„Ja, dat zou niet kwaad zijn," meende Bramsen, die bijzonder gaarne nog eens de stad wenschte in te gaan. „Wat moet ge er voor hebben?"

„Och, dat zal de brigges wel in orde maken; me

') »jB"gges" verkorting van brigadier en „cheffie" of „chef" werden, vooral door de oudere soldaten, dikwijls gebezigd als een meer vertrouwelijken titel voor korporaal.

Sluiten