Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

verpapier; hellebardiers met uit blik gesneden wapenen en musketiers, die in stede van een musket een i9de eeuwsch geweer voerden, opdat zij er werkelijk mede zouden kunnen schieten. Het dwaaste van alles was wel de aanblik van hunne voetbekleeding, zoo weinig passend bij het costuum; de gewone schoen bij het leger in gebruik en te dien tijde nog voorzien van een lederen strop, die bij de meesten recht en stijf naar achteren uitstak, als moest hij den drager tot spoor dienen.

Toen allen gekleed waren, werden zij vereenigd om eené kleine repetitie te houden, die bij neergelaten doek plaats greep, daar de zaal reeds geopend was, en die noodig was om de manschappen naar de aanwijzing der hun toegewezen aanvoerders over het tooneel te leeren marcheeren en zwenken en ten laatste in twee partijen elkaar te bestoken. Maar er bleek iets niet in den haak. Een der onmisbare beroepsaanvoerders was niet opgekomen en men scheen er maar niet toe te kunnen overgaan, de afdeelingen lansknechten saam te voegen met de hellebardiers, of een dezer met de musketiers te vereenigen.

Daar zag Bramsen, die zich achter de schermen een plekje had bemachtigd, vanwaar hij ongestoord de vertooning kon volgen, een heer op zich afkomen, die hem de verlegenheid kenbaar maakte, waarin men zich bevond en het verzoek tot hem richtte om, door de opengevallen functie op zich te nemen, in de bestaande moeielijkheid te gemoet te komen.

Bramsen besloot ook in deze de behulpzame hand te bieden; een bont pakje met zilveren versiersels was spoedig aangeschoten en een rapier omgord, en met

Sluiten