Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zoudt als ik thuis was. En als dan uw hartelijke brieven kwamen, kon ik mijn tranen niet inhouden. Dan begreep Johan wel dat ik het verschil voelde tusschen uw liefde en de zijne, en dit maakte hem nog boozer..."

Ach, hoe ons hart brak als we onze lieveling dit hoorden uitsnikken! En toch! En toch!.... Wie zal het wagen een steen te werpen naar hem? naar haar? Neen, hoezeer ontgoocheld omtrent den man, dien wij hoog stelden, hoe vol deernis voor het zusje ons zoo dierbaar, — er is een stem in mij die vraagt of ook hier niet gelden zou het: „tout savoir c'est tout pardonner".

Maar nog trilt alles aan mij wanneer ik aan die dagen

denk, al liggen er reeds dertig jaar tusschen nu en dien

morgen toen dat telegram bezorgd werd: „Laat moeder mij halen "

Als een geest kwam zij terug, — een schim van hetgeen zij vroeger was. Echtscheiding kon niet uitblijven. De advocaat verklaarde dat men ze aanvragen kon „wegens mishandeling", waarvan de bewijzen door den dokter waren geconstateerd. Zes dagen na haar terugkomst bleek het dat er een kind geboren zou worden. Ons „bloempje" ach! werd dien datum een en twintig jaar.... Het was aan den avond van dien dag dat ik mijne moeder hoorde prevelen: „De dood is het ergste niet!"

Sluiten