Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

eene averechtsche wijze uitgelegd. Toch werd de goede dominee er voor beloond, want de verlegen blik van het steekje en zijn overhaaste beschaamde groet spraken duidelijk:

„Ik vind het ook verschrikkelijk. Maar wat zal ik er aan doen? Ik heb vrouw en kinderen te verzorgen. En dan die Stijntje ....!"

Wij willen de nagedachtenis van Ds. Eelaerts niet ontheiligen door de vermelding van wat er op Stijntje's Woensdagavondoefeningen omtrent hem verhandeld werd. Dat hij tot over de ooren in de schuld zat, en 's avonds een glas wijn te veel dronk, waren de zachtmoedigste bevindingen.

Wat den dominee aangaat, hij zocht zijn troost in het verdubbelen zijner goede werken en in de vriendelijke lachjes en hartelijke groetjes der kinderen, het opkomende geslacht, dat hem stellig beter zou waardeeren. Zijn krachtige natuur weerstond de slagen van het lot, hoezeer zijn ziel ook leed. Zijn vrouwtje echter leed in dubbele mate; het leed van haar man leed zij dubbel zoo zwaar, en daarbij kwamen haar eigen zorgen, die zij voor hem verborgen hield, de geldzorgen, die zij hem bespaarde, de zorgen eener aanstaande moeder, waarvoor de onpractische en onervaren man blind scheen te zijn. Zij begon meer en meer het kenmerk te dragen eener zwakke, die door het noodlot geteekend is. De geknakte bloem wachtte slechts op een stormvlaag. Die stormvlaag kwam.

In de eerste weken zijner vestiging te Koedorp, toen de hemel helder en het verschiet rooskleurig was, toen het geluk hem boven andere menschenkinderen scheen

Sluiten