Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Een huwelijksdag.

DOOR

F. VAN MERBEEKE.

Het was een vroolijke dag in het eind van April.

De zon scheen zoo blij in de heldere lucht, de blaadjes van boomen en struiken keken zacht-groen uit hun knoppen, hier en daar het zelfs wagend met kleine bundels voor den dag te komen, hun glanzende kleedjes wijd-spreidend om zich te koesteren in de warmte.

Frits van Meerloo scheen volmaakt mede te kunnen leven met den dag. Zijn oogen gleden blij over alles heen, als droomend over iets, dat komen moest, waar dat alles zoo goed bij paste.

En geen wonder, want het was zijn huwelijksdag.... lang gewenscht, lang gedroomd — en nu eindelijk gekomen.

Zoo stil kon hij het geluk echter niet dragen, en hij zong op zijn manier heel mooi, soms jubelend hoog uit, of ook wel tragisch, juist omdat er geen droevig plekje in hem te vinden was.

Ja, vandaag zou Mar)' zijn vrouwtje worden.... ziin vrouwtje! en hij spreidde de armen uit, en drukte haar denkbeeldig aan zijn hart. Toen lachte hij om zijn eigen

Sluiten