Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gekheid, en liet zijn ouden klerk een fantazie-speech voor hem afsteken, waarin de man als zijn meening te kennen gaf, dat meneer vandaag, een beetje „raar dee", heelemaal niet deftig, zooals een advocaat paste. Dat vond hij blijkbaar nog doller, en hij dreigde met den scheerkwast, zich zelf een Hinken smeer gevend.

En door dat inzeepen, moest hij denken aan een tooneeltje van Droz — hoe Madame op dien morgen, Monsieur ook eens met den scheerkwast plaagde.... Dat moest ze eens probeeren, dan zou hij haar eventjes helpen .... hij hoorde haar al gillen en om genade smeeken .... maar geen pardon .... en hij smeerde met verdubbelde woede.

De voorzichtigheid, noodig voor het scheren — en vooral vandaag — maakte vooreerst een eind aan de uitgelatenheid. En toen de gevaarlijke operatie naar ge noegen was afgeloopen, was zijn stemming veranderd — maar een blij-gelukkig gevoel, bleef in al zijn gedachten, zelfs de meest alledaagsche.

In stilte kleedde hij zich verder, en ernstiger werd zijn denken.

Honderd malen reeds, had hij alleen, of met haar over hun toekomst gedroomd, over hun leven van twee, het zich voorstellend als een heerlijkheid, waarin misschien, heel misschien, wel eens een donker stipje zou zijn .... maar waar altijd het koesterende zonnetje van hun liefde zou blinken, dat nooit verduisteren kon.

Drie jaren hadden ze moeten wachten. Ja, het was hun wel eens lang gevallen, maar hoe hadden ze elkaar ook leeren begrijpen, hoe hecht was de band, die hen omstrengeld had. Hand in hand zouden ze het leven

Sluiten