Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

En zou de lijdenden tot trooste zijn

En dan, wie weet —^ weer stond er voor haar geest

Haar eigen, ach zo kort, gedroomde droom,

Als hij 't geluk 'is houden mocht, dat haar

Als schaduw uit de handen glipte, hoe

Zou vreugd weer stralen om z'n leed

Als om de zwarte wolk het gulden lucht.

En alles wat in 's mensen harte leeft

Zou weerklank vinden in zijn toverzang,

Maar ach, als buiten 't bos het sterflot eens

Als rover hem beloerde, als hij eens stierf

Eer hij tot zoveel grootheid komen kon!

En weer zag zij hem liggen op de hei,

Bruinrood van erieka en heldenbloed.

Hoog op z'n troon zag Wodan zorgvol neer Op de Azen in hun dobbelspel verdiept,

Of als de helden zwelgend in het bier,

In minnarijen met Walkyren of Vol hartstocht bezig met de berejacht;

't Genot genietend van hun zegepraal.

Er was 'en zware slag in 't hemelruim Gestreden, woeste reuzekracht had wolk Op wolk gestapeld tot dë aanval op Walhalla: wapens straalden door de lucht.

In 't rot was Donar's hamer plots geflitst

Sluiten