Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

hier houden, maar voor mijn eigen gezelligheid. En, zooals ik je reeds zeide, ik wil haar daaraan niet opofferen; ik mag haar niet dwingen om mijnentwil een nietsdoenerig leventje te leiden, wanneer zij zelve verlangt naar iets beters."

George, die minder diep over de questie had nagedacht dan mevrouw Rendell, en zich enkel liet leiden door zijn vooroordeel van man tegen het zelfstandigheid zoekende meisje, voelde zich door deze argumenten in het nauw gebracht, en gaf er dus de voorkeur aan voor 't oogenblik te zwijgen. Hij wierp zijn eindje sigaar, — want met hare goedige moederlijkheid stönd mevrouw hem toe in hare tegenwoordigheid te rooken, — schouderophalend in het aschbakje, haalde zijn horloge uit, en zei toen: ,,'t Wordt intusschen mijn tijd voor de fabriek; ik zal maar gaan.'' Daarop knikte hij mevrouw even tot afscheid toe, en ging dan met zijn vluggen tred en veerkrachtige gestalte, loslenig, de warandatrappen af, nageoogd door zijn pleegmoeder met een trotsch welgevallen, waarin zich een beetje onwil mengde, om zijn onhandelbaarheid ten opzichte van Hélène; met wie hij het vroeger zoo goed had kunnen vinden.

Want zij had hem lief als een van haar eigen

Sluiten