Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Toen was de wrijving tusschen die twee jonge, onafhankelijke naturen begonnen.

Hélène was vol idealisme voor de breedere opvatting van een vrouwenleven zooals haar die door haar verkeer in allerlei kringen langzamerhand was bijgebracht. Zij was thuis gekomen, verlangend niet alleen haar vrijheid te genieten, maar ook haar jonge krachten nuttig te gebruiken ten dienste van anderen. En, terwijl zij zich vol enthousiasme liet gaan in haar plannen voor de toekomst, die nog ongevormd woelden in haar hoofd, stond tegen haar over George, met zijn jongensachtig vooroordeel tegen nieuwerwetsche meisjes-ideeën, en „geëmancipeerde" vrouwen, die, volgens hem, alle onuitstaanbaar waren, en de mannen nadeden; — met zijn jeugdig egoisme, dat hem in een meisje alleen een aardig voorwerp om mee te spelen deed zien, in plaats van een wezen met dezelfde rechten en dezelfde plichten aan het leven als de zijne. — Toen Hélène van lieverlede de fabrieksarbeiders begon op te zoeken, en zich moeite gaf onder hen van eenig daadwerkelijk nut te zijn, verzette George zich daartegen met al de heftigheid van zijn karakter. Hij vond zulke dingen overdreven, en beweerde dat zij,

Sluiten