Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

vooral voor Hélène, verkeerd werken zouden en haar nog ,,exentrieker" maken. Maar toen zich daaruit ontwikkelde haar besluit zich aan de ziekenverpleging te wijden, toen zij aan hare ouders vroeg naar een gasthuis te mogen gaan om daar een leertijd te kunnen dóórmaken, toen brak de storm eerst recht los.

„Daar hadt je het nu al," zei hij. „Nu was het nog niet mooi genoeg, dat zij het grootste deel van den dag buitenshuis doorbracht met huisbezoek, nu moest zij er heelemaal uit loopen om een vrije verpleegster te worden. Dat was goed voor meisjes die er een broodwinning van moesten maken. Maar zij, Hélène Rendell, kon toch wel iets anders doen no£."

„En wat dan ?" vroeg Hélène.

„Van het leven genieten wat. Zij was immers jong en rijk en had een gezellig thuis. Wat zij nü deed voor de armen was waarlijk al mooi genoeg; zij behoefde haar leven toch niet geheel aan hen op te offeren."

Maar zij weerlegde hem; dat zij geen half werk wilde verrichten. Wat zij deed wilde zij goed doen, — kennen. En dat was juist hare tegenwoordige zwarigheid. Wanneer zij wilde helpen, handelen bij den aanblik van ziekte

Sluiten