Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

eerder hij haar nu maar vroeg, hoe eerder hij zijn recht van haar zulke dingen te verbieden zou kunnen laten gelden. Hij liep al een paar dagen met dat denkbeeld rond, maar juist dat hij niet wist hoe het uit te voeren maakte hem nog korzeliger en meer uit zijn humeur.

Hij sloeg met zijn stok tegen de boomstammen, zoekend naar een begin; en hij had juist "gemompeld: ,,Lena, luister eens", — toen een van de fabrieksarbeiders om den hoek van den weg kwam, en door Hélène werd staande gehouden.

„Zeg eens Gerrit", zei ze vriendelijk, „hoe gaat het thuis! Ik had van middag nog eens bij je moeder willen aankomen, maar er was geen tijd meer. Zeg haar maar, dat ik stellig morgen of overmorgen kom."

De man, die een ruw, onvriendelijk uitzicht had, kwam verlegen aan zijn pet. — „Dank u juffrouw, moeder is nog al goed voor haar doen; — maar mijn broer gaat hard achteruit. Dat duurt niet lang meer."

Hij sloeg op eens aan en liep toen gauw door, want hij was niet volkomen nuchter, en had nog genoeg bezinning om zich daarover te schamen. — Hélène had het niet eens gemerkt,

Sluiten