Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

maar George wel; en die toevallige omstandigheid deed hem woorden vinden.

„Zie je Lena", zei hij, verontwaardigd. „Als ik nu maar macht over je had, dan zou ik je wel verbieden met zoo'n half dronken kerel te praten. De vent is het niet waard."

„Als iedereen er zoo over denkt, dan zal er zeker niets van hem terecht komen. Juist met zulke menschen moet men dubbel geduld hebben",' beweerde zij. En, half schertsend, voegde zij er aan toe: „Wat ben ik blij, dat jij dan volstrekt geen macht over me hebt."

„Zoo", begon hij, „dat spijt me. Ik zou je juist willen vragen mij een beetje macht over je te geven. Ik dacht datje toch wel iets van mij hield."

Zij zag verwonderd op, niet vermoedend wat hij bedoelde. Want voor haar sprak het van zelf, dat zij, die als zijn zuster met hem was opgegroeid, hem in dien zin liefhad.

Maar dat stilzwijgen bracht hem in de war, deed hem, met zijn ondervinding van een paar jaren ouder, aan coquetterie denken.

— „Zeg nu eens", zei hij weer. „Je hebt er toch wel eens over nagedacht, dat wij geen broer en

zuster zijn eigenlijk ; — en dat dus "

— Zij begreep er niets meer van: „En wat

Sluiten