Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

wil je daar dan eigenlijk mee zeggen", vroeg zij, glimlachend, — onschuldig.

En nu glimlachte hij ook, heel overmoedig, — zeker dat hij maar had te vragen om zijn zin te krijgen.

„Daar wil ik mee zeggen, dat je toch eigenlijk bestemd bent mijn vrouwtje te worden op den langen duur. Ik ben zeker dat je ouders zich dat ook zoo hebben voorgesteld. Toe doe mij nu het plezier dat dwaze pleegzuster-plan op te geven, en een beetje op mij te wachten, —tot wij samen trouwen kunnen. — Niet? — je wilt immers wel?" — en hij wou zijn arm om haar middel slaan.

— Maar zij stootte hem, heel boos in eens, terug. — Een oogenblik had zij niet geweten, of hij gekheid ging maken, of in ernst was. Maar nu begreep zij hem ten volle. De overmoedige zekerheid die in zijn stem klonk maakte haar woedend, en tegelijk sprongen de tranen van spijt haar in de oogen, omdat er nu op eens door zijn woorden een einde was gemaakt aan de ongedwongenheid van hun verhouding, voor altijd.

,,0 hoe durf je dat zeggen, hoe durf je dat zeggen!" riep zij heftig, en haast schreiend.

Sluiten