Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

haar karakter had nagedacht. En tegelijk werd haar nu ook de klove duidelijk die tusschen hen lag, de klove van hun geen broer en zuster zijn. β€” ,,lk kan je niet zeggen, hoe het mij spijt dat je zoo gesproken hebt," zei zij langzaam. β€žEr was niet de minste aanleiding toe. Dat ik van je hield weet je wel, maar natuurlijk niet anders, dan zooals ik ook van Henri en van Prits houd. Op een andere manier is het onmogelijk, want wij verschillen in heel onze levensopvatting. Je hebt geen sympathie voor mijn liefste denkbeelden, je hebt er nooit over nagedacht. β€” Je heele wijze van spreken is een bewijs, dat je mij niet ernstig meent, en zelf niet weet wat je mij voorstellen durft. β€” En," voegde zij er ietwat boos bij, ,,als jij zoo lichtzinnig je toekomst aan een ander durft verbinden ; ik bedank daarvoor. Ik ken je veel te weinig, om op een andere manier van je te houden dan als mijn broer."

Hare woorden stelden hem pijnlijk teleur, vernederden hem bijna in zijn eigen oogen. Hij had geen oogenblik vermoed dat zijn kibbelarijen met haar zulk een verwijdering tusschen hen beiden hadden kunnen teweegbrengen. En nu hij zag hoe groot die was, voelde hij ook

Sluiten