Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

man speet het ook. Hij had zijn lieve oudste dochter, en zijn flinken pleegzoon wel graag een paar zien worden. Maar hij was te verstandig om Hélènes besluit niet te billijken. En, toen zij hem dien avond goedennacht kuste, trok hij haar even na zich toe, en zei op een toon dien zij wel begreep: „Je bent een flinke meid Lena.'"

De laatste veertien dagen van haar thuis-zijn gingen nu onder een pijnlijk gespannen toestand voor Hélène voorbij. George, met zijn eigen figuur wat verlegen, ontzag haar wel zoo veel mogelijk, maar juist dat maakte de verhouding niet gemakkelijker wanneer het samenzijn onvermijdelijk was. Ook vermoedde hij wel, dat de heer en mevrouw Rendell van het geval wisten, en was daardoor tegenover hen minder op zijn gemak dan anders. Zoo was het maar goed dat de drie jongere kinderen er waren, Julie en Frits en Henri, die, in hun onbevangenheid, een opgewekten, natuurlijken toon bleven bewaren, en allerlei plannen en verrassingen smeedden voor de laatste dagen.

Erits, die sterk was in het figuur-zagen, beijverde zich de laatste hand te leggen aan zijn

Sluiten