Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zacht in den omgang te wezen en zich, ook waar haar dat soms eigenwilverzaking kostte, naar hun wenschen te schikken. — George overdacht bij zich zelf dat hij haar deugden nooit zoo had gewaardeerd, als nu hij, door zijn eigen schuld, met haar op zulk een vreemden, koelen voet stond, die hem van alle intimiteit afsloot.

— Het was dan de laatste dag. — Hélène had hare twee koffers met behulp van haar moeder gepakt; en een verstolen traan was er wel eens ingevallen daarbij, als zij bedacht dat die zelfde handen haar niet weer helpen zouden het uitpakken te ordenen. — De eene moest nog open blijven staan, want het vloeiboek van Henri, eerst op het allerlaatste oogenblik klaargekomen, lag nog te drogen. Maar de andere cadeautjes, netjes in vloeipapier gepakt, waren allen zorgvuldig weggeborgen. Daar was het voltooide hangertje van Frits, en het dozijn zakdoeken van Juüe. Daar waren ook boeken door de vriendinnen gegeven: „De erfgenaam van Redclyffe" in prachtband, en een pracht uitgave van de Genestet, en een van de Camera Obscura ; en Annie Rahden, die dweepte met „Misunderstood", was dat ook nog komen brengen, ofschoon zij nog een ander cadeau zelve gemaakt had: een

Sluiten