Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

daan, toen hij haar onvriendelijk en knorrig had toegevoegd: „Van mij zal je wel geen souvenir begeeren. Je hebt aan mij immers toch een hekel." — Intusschen, zijn portret had zij toch. Hare ouders hadden een familie-groep voor haar laten maken, om op haar slaapkamertje boven haar bed te hangen; opdat zij hen allen, vereenigd, bij elkaar had. En daarop stond George naast Julie met haar mooi, zorgeloos gezichtje. — En Hélène vroeg zich af, toen zij de photographie bekeek, of daar niet iets van een profetie in lag, — in dat naast elkander staan. Zij vond dat heusch nu maar de béste oplossing.

Nu ging zij den tuin in, om nog enkele bloemen te plukken, die zij, als een laatste afscheid aan Kastanieënoord, wilde droogen in de bladen van haar bijbel. En het was haar onaangenaam, dat zij daar nu juist tegen George aanliep die er rondslenterde. Zij wou in huis teruggaan om te wachten tot hij weg was, maar hij hield haar staande door brusque te zeggen:

„Ben je zoo bang voor me Lena?"

Zij schudde haar hoofd met een glimlachje, van plan om dezen laatsten dag vriendelijk tegen hem te zijn. „Neen, volstrekt niet; wil je mij

Sluiten