Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

geven. „Eigenlijk bederf ik je. Maar enfin; ik kan 't niet laten," — en hij keek met broederlijk welgevallen neer op haar slank, jong figuurtje van pas volwassen meisje.

Want er was daar iets van waar. Hij bedierf haar werkelijk een klein beetje, op een goedhartige, onschuldige manier, met een behoefte zich zelf jong te voelen door haar zonnige, lieve vroolijkheid ; die, sinds zij, nu een paar maand geleden, van kostschool was thuis gekomen, het

o-eheele huis met een bezielenden, verwarmenden Ö

invloed doortrok. — Het was een tijdlang heel stil geweest op Kastanieënoord, terwijl Hélène druk leerde in de ziekeninrichting, en Julie op de buitenlandsche school een jaar achter elkaar was gebleven, ter voltooiing harer opvoeding. Alleen de twee kleine jongens gaven leven en drukte, want George was stil geworden en in zich zelf gekeerd, na hetgeen tusschen Hélène en hem was voorgevallen; en, bij de enkele gelegenheden waarop zij voor een paar dagen naar huis overkwam, ontweek hij het haar te ontmoeten, door zoolang bij den een of anderen vriend te gaan logeeren.

Daarop, — dat was in den vorigen zomer geweest, — verkreeg zij haar eind-diploma als

Sluiten