Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Want, het ongeluk is een geheimzinnig ding dat onbemerkt altijd in onze nabijheid is, en soms wel zijn nadering door voorboden aankondigt, maar soms ook in eens ons overvalt, midden in de kalme zekerheid van ons dagelijksch leven. — I oen Julie dien avond, met verhitte wangen en een beetje verkreukt japonnetje opgewonden van „Rustheuvel" thuis kwam, vond zij enkel George in de huiskamer; in plaats van den gewonen, gezelligen aanblik van haar moeder achter het theeblad met een handwerk of een boek, en haar vader die zijn couranten las of ook wel met George zat schaak te spelen.

,,Hé, hoe ben jij hier zoo alleen! ' vroeg zij hem. ,,Zijn papa en mama nog uitgegaan?'

George zat op haar te wachten, om haar het slechte nieuws zoo onbevangen mogelijk mee te deelen. ,,Je papa is al naar bed, omdat hij zich niets wel voelt van avond", zei hij rustig. „En nu zit je mama bij hem boven." —

— De waarheid was, dat de heer Rendell hevige koorts had, zoodat de terstond ontboden dokter voor longontsteking vreesde. — Maar het scheen hem zoo hard, Julie, wier oogen nog schitterden van de pret die zij op haar buitenPartij gehad had, dadelijk met zulk een veront-

Sluiten