Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

rustende tijding te verschrikken, dat George haar voorloopig maar onwetend daarvan liet.

„Hé", — zei zij, meer verwonderd dan ook dan beangst. — „Papa niet wel! ? Dat gebeurt niet dikwijls. Wat scheelt hem? Is de dokter er geweest?"

„Ja. — Hij kan er nu nog niets bepaalds van zeg&en- Het is misschien enkel gevatte koude; morgen laat het zich beter bepalen. In elk geval moet je maar niet naar binnen gaan om goeden nacht te zeggen. Je papa slaapt nu juist, en dan zou je hem licht kunnen wakker maken."

— Nu kreeg Julie de tranen in de oogen. Zij had haar moeder juist zoo heel veel te vertellen gehad over den heerlijken dag op „Rustheuvel." Zij was een groote vriendin van Lous Rahden, een zuster van Annie enBertha; en zij was voor den komenden winter in de stad bij hen te logeeren gevraagd; want de Rahden's woonden alleen zomers buiten. — En dan was er nog iets anders gebeurd ook; Charles Rahden, die adelborst was, had haar een uniformknoop gegeven voor een philippine, en gezegd dat zij daarvan een broche moest laten maken, en dan die altijd dragen, en daarbij aan hem denken. — En als mevrouw Rendell dien avond

LEVENS-ERNST. a

Sluiten