Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

geluk, maar dat van die anderen voor wie hij had te zorgen. — Hij ook leerde door het leven; — leerde zich te oefenen in dien moeilijken plicht van zelfverloochening. — En, toen hij na een oogenblik van zwijgenden strijd haar antwoordde, was het rustig en bedaard, zonder dat zij zijn weifeling zelfs had bemerkt: ,,Ja Hélène — ik beloof het je. —" En zwijgend drukten zij elkander de hand, bezegelend daarmee hun ernstig besluit.

Julie had het adres van haar brief heel zorgvuldig geschreven, met haar mooi, Engelsch handschrift, dat zij op kostschool had aangeleerd, en waarop zij heel trotsch was. — Nu sloot zij haar bureau, een beetje haastig, zenuwachtig, alsof ze wat ging uitvoeren dat niet heelemaal in orde was; en gauw wilde ze naar boven wippen om haar hoed en jacquette te halen, en dan zelf naar 't dorp, naar de post te gaan. — Maar in den gang kwam zij Hélène tegen, die voor mevrouw Rendell een paar boodschappen moest gaan doen, en juist gereed was daartoe

„Zal ik dien brief van jou met-een meene-

LEVENS-ERNST. £j

Sluiten