Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Heb je gezien, dat Julie daar even huilde?"

— ,.Jawel, ik hoorde haar snikken toen ze binnenkwam. Wat heeft ze voor verdriet?"

„O niets bepaalds; maar zij is blijkbaar zenuwachtig en overspannen. Het is ook voor zulk een jong meisje als zij een wel wat heel eentonig leven tegenwoordig. Ik wenschte dat wij het haar wat gezelliger konden maken."

George had, overkropt met werk, in den laatsten tijd weinig gelegenheid gehad zich met Julie te bemoeien. De dood van den heer Rendell had ernstige plichten op zijn schouders gelegd; en zijn taak op de fabriek werd nog verzwaard door de ontevredenheid die sommige kwaadwilligen onder de werklui trachtten op te wekken om loon en arbeids uren. De opmerking van Hélène trof hem daardoor; hij voelde een beetje zelfverwijt, dat hij zijn jonger zusje had verwaarloosd, vervuld met zijn eigen zorgen. En toen zij binnenkwam nu om thee te schenken, met op haar gezichtje nog sporen van tranen en met lustelooze, matte bewegingen, wekte zij zijn mede- ' lijden inderdaad op. Hij begon met haar te praten, en wat gekheid te maken, — zich zelf vroolijker houdend dan hij werkelijk was.

Julie liet zich gemakkelijk meesleepen, want

Sluiten