Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

waart vond ik het beter je zelf te gaan afhalen."

,,Stond er een naam onder den brief?' vroeg Hélène.

„Ja;" — hij zweeg eerst, alsof hij beter vond dien niet te noemen. Maar toen bedacht hij zich, en voegde er bij. ,;Ik zal hem je zeggen opdat je voor den kerel kunt oppassen, want je komt nog al eens in aanraking met die menschen. 't Is Gerrit Stevens, die dronken kerel, die zijn vrouw zoo mishandelt. Je weet wel wien ik meen, nietwaar?'

Ja ; Hélène herinnerde zich dien man bijzonder goed; want hij was het immers geweest, die, door de vriendelijke woorden welke zij hem terloops had gegeven, de middellijke aanleiding was geworden tot haar twist met George nu al zooveel jaren geleden, waaruit deze lange verwijdering was ontstaan. — Hij had door het vervolg bewezen, dat George hem toen juist had beoordeeld, want hij was sinds lang een volslagen dronkaard, alleen daarom nog op de fabriek geduld, omdat de heer Rendell, en na hem George, medelijden hadden met zijn ongelukkig gezin: twee kleine kinderen en een oppassende vrouw. Aan deze werd dan ook des Zaterdags het weekloon uitbetaald, en dat Stevens juist daarover een wrok koesterde en

Sluiten