Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

waaraan hij, —evenals Hélène, — meende dat zij behoefte had, vond hij beloond door de groote aanhankelijkheid waarmede zij zich aan hem hechtte. Zij was 's morgens altijd stipt op haar tijd beneden om zijn thee en ontbijt gereed te maken, als hij, vroeg reeds, naar de fabriek ging. Zoodra in het voorjaar de eerste bloemen voor den dag kwamen, vond hij door haar zorg bouquetjes op zijn kamer, omdat zij wist hoe hij graag bloemen om zich zag.— En haar levendig gezellig gebabbel was op menig huiswandeling van de fabriek hem een welkome afleiding na al de zorgen van den dag. — Geen wonder dat beiden, mevrouw Rendell en Hélène, eenzelfde gedachte hadden daarover; — ofschoon zij die niet tegen elkander uitspraken. — Mevrouw Rendell noemde George's naam zoo weinig mogelijk tegen Hélène, omdat zij niet recht wist, — door haar veel op haar eigen kamer zijn, — hoe thans de verhouding tusschen die twee was. — Maar in stilte dacht zij dikwijls, dat hare tweede dochter was bestemd haar pleegzoon te geven, wat de oudste hem vroeger geweigerd had. En Hélène ook twijfelde er niet aan, wanneer zij George's gelaat vroolijk en opgewekt zag worden om in Julie's gebabbel te deelen, dat hij haar zuster liefkreeg, en

Sluiten