Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

En bij een van die gelegenheden had hij in eens aan Julie gevraagd :

„Waarom droeg zij nooit dien uniformknoop, dien hij haar eens op „Rustheuvel" als broche had gegeven? Hij had al zoo dikwijls gehoopt dat zij het doen zou hem ter eere, maar zij had dien zeker' al lang verloren."

Toen kleurde Julie, half van plezier, omdat hij er ook nog aan gedacht had, en half van verlegenheid, want ze wist niet hoe er zich uit te redden; zij durfde den knoop immers nooit dragen, nu hare moeder van alles wat er was voorgevallen niets wist.

En zij verdedigde zich heel ijverig:

,,Neen, dat was niet waar. Verloren had zij den knoop niet; — heel goed opbewaard; maar — maar. —"

„Dan had zij geen lust hem te dragen; — en Charles plaagde haar zoolang, — want hij merkte wel dat er iets achter stak, — tot Julie zich verleiden liet hem te vertellen, wat de ware reden was van haar verlegenheid daareven; — dat zij bang was door haar moeder te zullen worden beknord, omdat zij er nooit over had gesproken. ,,En dat zou mama zoo verkeerd van haar vinden.''

Sluiten