Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zuster, — die in de huiskamer de kopjes waschte van het koffie-goed.

Julie had de oogen vol tranen. — „Och" zei ze ,,ik mis ,,Run ' toch zoo. Weet je wel hoe aardig hij altijd om het laatste klontje suiker bedelde, terwijl ik aan het wegruimen was?"

„Ja," antwoordde Hélène. „Jij hieldt ook zooveel van het arme beest. — Je moet George maar wat opvroolijken. —Je hebt zoo'n slag daarvan."

— Julie glimlachte zelfvertrouwend. En inderdaad deed zij dien dag heel aardig haar best nog liever en hartelijker dan gewoonlijk voor haar oudsten broer te zijn. Hélène verheugde zich er over, — ook omdat George, — diejulie's bedoeling begreep en op prijs stelde, — zich werkelijk schijnbaar door haar liet opwekken.

Maar in haar hart deed het haar toch een weinig pijn ook. — Zij voelde zich eenzaam dien dag.

Gerrit Stevens bracht het toch niet zoo ver als hij gehoopt had. — Er kwam geen werkstaking tot stand. — Het grootste deel der arbeiders was te verstandig om niet in te zien, hoe onrechtvaardig en ook voor hen zeiven nadeelig die zijn zou waar zij het op de fabriek zoo goed

Sluiten