Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

vaarlijke toch een diepe snede. En opnieuw stelde zij zich voor wat alles had kunnen gebeuren, indien de twee arbeiders niet in tijds waren toegeschoten. Zij kreeg een floers voor de oogen ; het was haar of zij duizelig werd, en hare vingers, anders zoo handig en correct in het verrichten van haar werk, beefden zóó dat George glimlachend zei:

„Hoe is het nü met je? Het lijkt wel of je geen bloed kunt zien. — Ik zou anders denken dat een pleegzuster, die zooveel akeligheid heeft doorgemaakt, dit maar een kleinigheid moet vinden."

Hij bedoelde volstrekt niet haar iets onaano-e-

ö

naams te zeggen, veeleer het eenigzins gedwongene van hun stilzwijgen weg te nemen. Maar haar deden zijn woorden bijna pijn. Waarom moest hij haar nu zoo wreed doen gevoelen, dat hetgeen zij voor hem deed in zijn oogen slechts tot haar vak behoorde, dat hij enkel de verpleegster in haar wou zien, en nooit iets anders? Zij dacht aan gisteren avond, toen hij Julie zoo vriendelijk had bedankt, om dien enkelen kleinen dienst dien zij hem bewezen had; dat halen van een glas wijn. Natuurlijk, dat had hij op prijs gesteld als een vrijwillig liefdebewijs;

LEVENS-ERNST. Q

Sluiten