Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

wat hij op dit oogenblik van haar ontving wist hij dat zij bereid zou zijn voor eiken vreemde te doen.

Zij beet zich op de lippen; zij wilde hare zelfbeheersching terug krijgen.

„Het is maar ongewoonte," zeide zij wat strak. „Ik heb zoo weinig gelegenheid hier mijn vak uit te oefenen '

„Dus, dan is mijn arm een mooie aanleiding voor je om het niet te vergeten."

— ,,Weer een nieuwe hatelijkheid! ' dacht zij in hare overspanning. Alsof hij haar opzettelijk wilde doen gevoelen, hoe hij overtuigd was dat zij geen ander belang stelde in zijn wonde, dan die van de verpleegster in haar werk. En, nu ook van haar kant zich dwingend tot den zelfden toon:

„Het is jammer dat het geen „interessant geval" is, waarop ik nieuwe studieën zou kunnen maken," zei zij.

Misschien klonk haar antwoord scherper dan zij bedoeld had.

Hij zag haar eenigzins verwonderd aan, alsof hij hare ontstemming niet begreep, en zei toen, gewild-onverschillig:

„Ja, dat spijt mij dan ook voor je; het is

Sluiten