Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

en haar karakter recht doen wedervaren, gelijk zij langzamerhand hem ook meer en meer begon op prijs te stellen en hoog te schatten, — om zijn eenvoudige, toewijdende plichtsbetrachting thuis, — om zijn flinke houding op de fabriek tegenover de arbeiders, — om zijn menschlievendheid en weldoen in stilte. Maar nu zag zij wel in dat zij hare illusie moest opgeven, dat zij er zich in zou moeten schikken aan hem onverschillig te zijn. En, — met gekrenkte eigenliefde die haar te hulp kwam, — zeide zij zich dat het dan ook heel goed zoo was, dat het haar eigenlijk niets kon schelen ten slotte. Zij had immers hare andere broers nog, die veel van haar hielden en in wier vertrouwen zij deelde. Met een matten glimlach streek zij heur haar voor den spiegel glad, om weer naar hare moeder, die niet weten zou waar zij bleef, terug te gaan. En, plotseling, trof het haar hoe veel ouder zij er uitzag dan Julie, — Julie met haar twintig jaren, hare rose gelaatskleur, en levensluststralende oogen. Geen wonder dat George Julie mooi en aardig vond! Ondanks haar kalme plichtsbetrachting zuchtte zij even toch; — omdat de tijd zoo. heel gauw voorbijgaat, en het ernstige leven ons

Sluiten