Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dagen. Jvu het gezin zoo klein was bleef mevrouw veel minder dan vroeger op hare kamer. Zij kon volstrekt geen drukte verdragen, en zoolang de jongens thuis waren geweest bracht zij daarom steeds de avonden alleen met Hélène door, of liet zich, als zij heel weinig wel was, ook soms het diner boven zenden, — waarbij het dan steeds van zelf sprak dat Hélène haar gezelschap hield. Thans bestond er tot deze afzondering geen aanleiding meer; George zou daarmede tegelijk zijn veroordeeld tot een hoogst ongezellig leven van voortdurend alleen zijn, nu ook Julie afwezig was. s Morgens als hij naar de fabriek ging verving Hélène haar zuster aan het ontbijt, om voor hem thee te schenken. Haar moeder déjeuneerde altijd op haar bed en werd dus later door haar bediend, zoodat George en zij 's ochtends alleen waren: iets wat zij in den begin pijnlijk \ onden, maar waaraan zij langzamerhand beiden zich gewennen leerden door over onverschillige dingen te spreken: een brief die gekomen was van de jongens, — een nieuwtje in het dorp of uit de courant. De overige maaltijden echter, wanneer mevrouw Rendell ook tegenwoordig was en meepraatte, hadden dikwijls iets gezellig-intiems; en vooral de avonden waren heerlijk, sinds George

Sluiten