Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

.

had aangeboden Hélènes taak van voorlezen over te nemen, zoodat zij zelve een handwerk kon doen evenals hare moeder. Soms, al luisterend, dwaalden hare gedachten zonder dat zij zelve het bemerkte meer en meer af. Zij gaf zich dan over aan een vaag gevoel van geluk, omdat alles nu zoo prettig en vredig was; zij verwonderde er zich over hoe het zoo was gekomen, en schaamde zich bijna dat zij niet verlangde naar het einde van de week, naar de thuiskomst van Henri en Frits, die met hun levendigheid altijd een tijdelijke stoornis in deze kalmte te weeg brachten. Maar dan trachtte zij zich zelve geweld aan te doen door aan die andere plannen te denken Het werd immers tóch spoedig levendig, heel levendig zelfs, — wanneer Julie metKerstmis terugkwam! — Wie weet of juist niet die feestdagen de aanleiding zouden worden tot een verklaring! George was heel in het begin van Januari jarig. Misschien werd het engagement op dien dag wel publiek! — En, in eens, schrikte zij uit hare droomen wakker. — George had een heel eind gelezen. Zij wist volstrekt niet meer waar hij was. En zij boog zich dieper over haar handwerk, — om een kleur dien zij kreeg te verbergen.

Sluiten