Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

typhus-epidemie vreesde, — vooral wanneer het weer zoo bleef tegenwerken. — Hij liet zich de bijzonderheden vertellen. De ziekte was, bijna gelijktijdig, in twee verschillende gezinnen uitgebarsten, — en, bij beide patienten, een man en een jong meisje, van hetzelfde kwaadaardige soort.

„En het is waarschijnlijk dat het daar niet bij blijven zal, en dat wij een tijd van veel ziekte en ellende tegemoet gaan", voegde de dokter er bij. „Het treft gelukkig dat Fritsen Henri juist van den winter in de stad op school gekomen zijn. Jongens zijn nog al aan de besmetting blootgesteld, omdat zij steeds overal rondloopen.''

„Ik dacht daar juist aan hen", zeide George. „Aan den eenen kant wil ik mevrouw Rendell liever niet dadelijk ongerust maken door haar van die beide typhus-gevallen te vertellen; aan den ^ anderen is het misschien beter dat wij de jongens aanstaanden Zaterdag niet thuis laten komen. Het is verstandiger overvoorzichtig te zijn dan niet genoeg."

„Wel, je hebt gelijk dat je er zoo over denkt,

maar pas dat nu ook maar eens op je zeiven

toe", — antwoordde de dokter hartelijk. „Wat

de jongens aangaat, we hebben vandaJa al

ö

Sluiten