Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

de geruststellende verzekering hebben willen hooren hoe hij zich nog steeds volkomen wel en veerkrachtig gevoelde. — Want het kwam haar voor dat hij er slecht uitzag; zij had hem vóór gisterenavond in twee dagen niet gezien; en, — zij was er zeker van: hij zag er — niet goed, vermoeid uit. — Maar er kwam niets van dat alles over hare lippen; enkel het gewone, koele „Wel te rusten," in antwoord op zijn „Goeden-nacht.

— En nu werd zij met de herinnering aan die vrees wakker. — Zij vroeg zich af hoe het wel met hem zijn zou, — of hij goed zou hebben geslapen; —; en zij sprong haastig op om zich voor het ontbijt te gaan kleeden en zich te vergewissen.

Maar haar eigen lichaam was gelukkig, ondanks haar vermoeiend werk, heel gezond; en het had haar, in een natuurlijke behoefte aan slaap, den tijd doen vergeten. Toen zij beneden kwam in de hoop George nog te zullen vinden, vernam zij van Peter dat hij al lang naar de fabriek was gegaan; en, ofschoon haar dat aan den eenen kant speet, was het haar aan den anderen een groote geruststelling, omdat het bewees hoe hij immers wèl en gezond was.

Dien nacht waakte zij bij Marietje; overdag had zij George slechts even aan het haastig door

Sluiten