Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Zij werd zoo wit en duizelig, dat Peter er van schrikte.

„Nu juffrouw, u moet maar niet dadelijk het ergste denken," zei hij om haar gerust te stellen; en daardoor juist zijn eigen bezorgde gedachten verradend.

Zij schudde moedeloos het hoofd. „Het lijkt zoo niets op meneer George om naar bed te gaan, wanneer hij zich niet bepaald heel ziek voelt," antwoordde zij ; en toen, als om zich zelve diens ondanks toch gerust te stellen: „Maar misschien is het enkel oververmoeidheid; hij heeft zich veel te weinig slaap gegund in den laatsten tijd."

„Veel te weinig," bevestigde Peter, die George al als jongen gekend had, en een groote liefde voor hem koesterde. „Ik heb het hem daar net nog gezegd," ging hij voort, met de grappige, knorrige gemoedelijkheid van oude vertrouwde bedienden: „Hij heeft alles gedaan wat hij kon om zich ziek te maken."

Hélène ging aan tafel zitten tegenover George's ledige plaats. Haar eetlust was weg; maar zij begreep dat zij daaraan toch niet toegeven mocht. Zij moest integendeel heel zorgvuldig voor hare eigen gezondheid en krachten waken indien, —

Sluiten