Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

belang te stellen. Maar zij moest zich toch bekennen, dat hun ongeluk voor haar zelve verlenging van genoegen beteekende. —Vergeleken bij het stille, kalme leven op Kastaniënoord was het logeeren hier in de stad, in het gezellige, drukke gezin van de Rahdens, inderdaad een heerlijke afwisseling voor een levendig jong meisje als Julie. — Zij genoot van alles, — van het wandelen in de drukke winkelstraten met hunne mooie St. Nicolaas-étalages, — van de kleine dineetjes waarop men haar, als vriendin van Lous Rahden, met deze noodigde, — van de mooie concerten en opera's en comedies die zij te hooren kreeg. En zij herhaalde gedurig, dankbaar-gelukkig, tot mevrouw Rahden:

„Wat is u toch lief voor me! Wat doet u me toch veel plezier!"

Aan het gevaar dat hare moeder, en vooral Hélène en George liepen, had zij, onnadenkend als ze was, niet veel gedacht; en, ofschoon mevrouw Rahden zich daarover wel eens bezorgd maakte, zij kon niet besluiten haar, misschien toch geheel noodeloos, te beangstigen.

Mevrouw Rendell's schrijven dat natuurlijk gedrukt en treurig was, én om George's ziekte, én omdat zij Julie's thuiskomst nu voor onbepaalden

Sluiten