Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

haar. Zij voelde zich plotseling eenzaam en verlaten hier in dit gelukkige gezin, waar men uit medelijden met haar wel in haar angst deelde, maar alles overigens natuurlijk zijn geregelden, opgewekten gang bleef gaan. — In haar spannend wachten op elk nieuw bericht van Kastanieënoord was zij zelfs nauwelijks te bewegen mee te gaan wandelen, maar zat liefst stil in de woonkamer, uitziende naar eiken komenden post. Aan de wintergenoegens van Lous nam zij zooals van zelf sprak nu geen deel meer; en mevrouw Rahden wist niet recht wat met haar aan te vangen, zoo treurig en zwijgend zwierf het vroeger zoo vroolijke meisje door het huis.

— Even vóór Kerstmis begon het flink te

vriezen. De jongere Rahdens haalden juichend

hun schaatsen voor den dag. Lous, om Julie

— die anders een hartstochtelijke rijdster was

maar nu lusteloos thuisbleef, — geen verdriet te

doen, besloot haar eigen verlangen naar het ijs

moedig te bedwingen. — Maar de verleiding was

al te oroot. Er werd den heelen middag aan Ö

tafel haast over niets anders door haar broers en zusters gepraat dan over schaatsenrijden, en hoe mooi en glad de baan was, — en hoe heerlijk het weer, dat eruit zag naar méér vorst

Sluiten