Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

had moeten dóórmaken, dat zich zoo zwak en krachteloos blijven gevoelen, terwijl zijn hart hem heentrok naar zijn werk, naar de fabriek, naar de arbeiders, naar geheel het drukke, regelmatige leven van zijn vroegere, ongebroken gezondheid. — Maar, als hij zich soms moedeloos en ongeduldig voelde worden, dan dacht hij aan die vele andere zieken die het niet zoo goed hadden als hij, — wien het ontbrak aan gemakkelijke ligging, — en goed voedsel, — en warme kleeding en dekking, — aan vriendelijke, gezellige omgeving, — en voldoende hulp en verpleging; — die, zooals b. v. de arme vrouw van Gerrit Stevens, niet eens wisten of de terugkeer tot het leven hen wel de moeite waard was.

— ,,Wat heb ik het toch oneindig goed," zei hij dan wel eens met een vriendelijken, dankbaren glimlach tot Hélène, die even kwam nazien of hij alles had wat hij behoefde in hare afwezigheid; — voordat zij heenging om hare, door zijn ziekte onderbroken taak van liefdediensten onder de armen, weder met dubbelen ijver na te komen.

Want, het eigen lijden leert edele naturen mee te lijden met anderen; enr — waar hij zelf nu wist bij ondervinding wat ziekte en hulpbehoevendheid beteekent, — daar verlangde George meer

Sluiten